Vlamingen, bedevaarders,

35 jaar geleden, in 1977, luidden de stormklokken over Vlaanderen, toen de brede Vlaamse beweging solidair in opstand kwam tegen het Egmontpact. Een pact waardoor een groot deel van Vlaams-Brabant tweetalig zou worden. Een pact dat zes randgemeenten de facto bij Brussel aanhechtte. Een pact dat nog min noch meer de finale capitulatie betekende van de Vlaamse meerderheid in de Belgische PS-staat. Maar dat pact heeft niet gepakt. Het werd afgeschoten door een eendrachtige verzetsbeweging die grote delen van het Vlaamse middenveld wist te mobiliseren. Maar helaas, het was voorlopig ook de laatste keer dat de Vlaamse leeuw zo massaal zijn tanden liet zien. De vorige week overleden Guy Spitaels zei het als volgt: "De Vlaamse Leeuw brult, maar heeft geen tanden meer!" (PS-congres Doornik 1991)

Hoe groot is het contrast met de sfeer na het fameuze Vlinderakkoord en de uiteindelijke splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Het inhoudelijke aspect van deze zogenaamde schijnsplitsing zal haarscherp en vernietigend geanalyseerd worden door onze gastspreker Willy Dewaele, ere-burgemeester van Lennik.

Eén ding is zeker, en eminente analisten zoals Bart Maddens hebben het al bevestigd: er is een grote prijs betaald! We hebben een nederlaag geleden! Een nederlaag, die door Belgische waterdragers als Servais Verherstraeten, staatsecretaris voor staatsmisvorming, met zijn neus in de lucht, als een overwinning wordt verkocht. Terwijl iedereen beseft, zelfs de zedig zwijgende regimepers, dat de Vlaamse onderhandelaars zich als kinderen hebben laten rollen, en dat de zogenaamde "propere" splitsing in feite neerkomt op een "vuile" uitbreiding van Brussel. En het gerechtelijk arrondissement is helemaal niet gesplitst, maar ontdubbeld, waarbij het gelijkheids- en territorialiteitsbeginsel eens te meer zwaar wordt geschonden.

Een hatelijk staaltje van de zogenaamde pacificatie die deze schijnsplitsing ons zou brengen kregen we de voorbij dagen te zien rond het Gordel-schandaal in Sint-Genesius-Rode. En neen, mijnheer Beke van de CD&B-partij (met de B van het verdomde belgië): de oorzaak is niet dat de Fransdolle burgemeesteres de splitsing van B-H-V niet zou verteerd hebben, maar wel de bevestiging en versterking van haar imperialistisch machtsgevoel ten gevolge van uw kruiperige toegevingen.
En binnen het Belgische staatbestel kan Vlaanderen al deze nefaste gevolgen van de staatsmisvormingen niet meer ongedaan maken. De onrechtvaardige privilegies voor de Franstaligen liggen gebetonneerd in bijzondere wetten en grendels.

Jean-Pierre Rondas verwoordde het in zijn 11-julitoespraak vorig jaar in Brugge als volgt: "De grendels beledigen mij. De grendels zijn een gebrek aan respect. De grendels zijn zelfs racistisch, want gericht tegen één bevolkingsgroep. Ik ben niet de eerste die het zegt: als een staat zonder democratie-uitschakelende bijzondere wetten niet bestuurbaar is, dan hoort die staat eigenlijk niet te bestaan."

En ik voeg er aan toe: vermits België niet kan bestaan zonder grendels, kiezen we voor de afschaffing van beide!

Maar wat een verschil met de Egmont-rebellie van toen. Over Vlaanderen hangt nu de stille, spookachtige sfeer van een bezette stad, een bezet land, waar het wantrouwen heerst. Quasi-iedereen hult zich in een kameleonpak. Zusterpartijen staan elkaar naar het leven. En de Belgicistische collaborateurs triomferen. Nooit waren de 11-juli-vieringen fletser, nooit waren de toespraken holler. Mark Grammens spreekt terecht over "de 11 juli van de schaamte", want uitgerekend op die dag werden ons vijftien wetsontwerpen ter versteviging van de aanspraken van de francofonie, door de strot geduwd. Terwijl Albert deux, roi des belges, tien dagen later, op 21 juli, schaamteloos en triomfantelijk in zijn toespraak meer dan de helft van de Vlamingen schoffeerde.

ONDERWIJS
Ondertussen gaan de Vlaamse collaborateurs van de drie traditionele partijen, en hun groene aanhangsel, verder met hun afbraakstrategie jegens hun eigen volksgemeenschap. Zo wil de socialistische minister van onderwijs, Pascal Smet, met het Nederlands komaf maken in het hoger onderwijs. Vergis u niet, beste vrienden: wij zijn voor actieve talenkennis, dat is onze sterkte, dat benijdt men ons wereldwijd. Maar de invoering van het Engels tot educatieve voertaal gaat over iets anders: ze past in een culturele afbraakstrategie. Vlaamse intellectuelen zoals Etienne Vermeersch, Rik van Cauwelaert, en Luc Devoldere - hoofdredacteur en afgevaardigd-bestuurder van Ons Erfdeel vzw - hebben al de alarmklok geluid, en gesteld dat een verengelste universiteit neerkomt op culturele euthanasie. Uit studies blijkt bovendien dat de verengelsing van de universiteiten in Nederland geleid heeft tot een kwaliteitsvermindering van meer dan 30%.

De Algemene Vergadering van IJzerwake ondersteunt ten volle de amendementen die door het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen werden ingediend tegen die fatale onderwijshervorming. We willen hierbij aantonen dat we geen klaagmuurflaminganten zijn, maar verontruste, mondige burgers die concrete alternatieven kunnen voorleggen. Tevergeefs. De machine van de "ontvlaamsing" of deflandrisering draait gewoon door. Logebroeder Pascal Smet slaat bovendien twee vliegen in één klap: hij ontvlaamst het onderwijs, en probeert een soort eenheidsschool op te dringen naar Stalinistisch model. Een door de overheid bewaakte hersenspoelmachine, waar niet de traditie, de kennisoverdracht en het kritisch denken worden gecultiveerd, maar wel de gemakzucht, de volgzaamheid, de modieuze gedachteloosheid, de postmoderne minachting voor de geschiedenis. Dat alles uiteraard overgoten met een populistische saus van de pret- en amusementscultuur die volop door de media wordt ingelepeld. Alles waar onze Europese cultuur voor staat, van Aristoteles, Shakespeare, over Goethe, Rousseau, Voltaire, tot Thomas Mann en Kristus, wordt in de vuilbak gekieperd en vervangen door Angelsaksische Ersatz.

Het trieste resultaat is een jeugd die opgroeit zonder duidelijke waarden en normen. Dat werd de afgelopen weken pijnlijk duidelijk in Brussel, waar losgeslagen jongeren - veelal van allochtone origine - een ware ongeregelde bende-oorlog begonnen zijn tegen de politiediensten. Dit kan niet getolereerd worden. Hier past een stevige aanpak maar ook een beleid dat fierheid uitstraalt over onze Nederlandse en Europese cultuur. Hoe zouden we kunnen verwachten dat anderen onze cultuur waarderen als we zelf ons erfgoed te grabbel gooien?"

De politieke capitulatie van Vlaanderen onder het di-Rupo-regime,- met dank aan de Vlaamse collaborateurs, CD&V, SP.A en Open-VLD om ze niet te noemen - valt zo perfect samen met de morele zelfverloochening en de culturele euthanasieprogramma's. Ze maken deel uit van dezelfde perverse logica, eigen aan een machtsgeile verradersklasse. Maar het weze duidelijk dat deze culturele zelfmoordpoging uiteindelijk ook zal leiden tot een economische euthanasie: "It's the economy, stupid", om nu toch maar eens Bill Clinton in het Engels te citeren. Want als de kwaliteit van ons onderwijs ineenzakt, en de cultuur van de middelmatigheid en de eenheidsworst de norm wordt, dan mag Vlaanderen ook zijn ambities vergeten om zich in Europa en de wereld als een economische topregio te handhaven. We kunnen ons dan laten afzakken naar een Zuiders niveau en in de rij gaan staan voor de soepbedeling, naar Grieks, Spaans, Italiaans en Portugees voorbeeld.

EUROPA
Dat brengt ons, vrienden-bedevaarders, bij de fata morgana van de Europese éénmaking. Zijn wij voor een sterke en zelfbewuste Europese leidcultuur? Jazeker! Zijn wij, als geestelijke erfgenamen van zij die stierven aan het IJzerfront, voor een Europa van de verstandhouding en de broederlijkheid tussen de volkeren? Absoluut! Zijn wij voor de centralistische Euro-bureaucratie die, vanuit een democratisch deficit dat sterk op het Belgische gelijkt, ons overspoelt met duizenden wetten en wetjes, inclusief een grondwet die niemand snapt en waar ook onze mening niet over wordt gevraagd?

Zijn wij voor de kostenverslindende praatbarakken in Brussel en Straatsburg, waar het Gouden Kalf van de eenheidsmarkt tot in het absurde wordt aanbeden? Zijn wij voor het Europa van de 19de eeuwse natiestaten, die elke volksrepublikeinse opstoot, van Catalonië over Schotland tot Vlaanderen, proberen te fnuiken? Neen, neen, driemaal neen!

Europa is ons verkocht als een valse utopie, gesteund op een kromme rekenkunde. Onder de slagzin "nooit meer oorlog", - ONZE slagzin!, - kaapte de Europese bureaucratie alle Christelijke en humanistische idealen. Met leugens, opgesmukte begrotingen, gammele boekhoudingen en bedrieglijke praatjes is deze Europese Unie geworden tot wat ze is: een cultureel kadaver en een economische nachtmerrie. U weet allemaal hoe Griekenland in de Euro-zone is geraakt: door het onderhandse gefoefel van toppolitici, bureaucraten en bankiers.

Het is dus hoog tijd voor een nieuw verhaal: de onvermijdelijke ontbinding van dit valse, leugenachtige Europa moet voor Vlaanderen de kans bieden om resoluut zijn eigen lot te bepalen in een nieuw Europa dat op de ruïnes zal verrijzen. Het is een debat dat dringend aan de orde is binnen de Vlaamse beweging: we kunnen aansluiten bij een Noord-Europese zone waar de geopolitieke, geo-economische en geoculturele samenhang veel sterker is dan in het eurogebied van nu. Ofwel treedt Vlaanderen complexloos uit de Europese Unie, voert het een eigen munt in, en treedt het toe tot een Europese Vrijhandelsassociatie met landen als Zwitserland, Noorwegen, IJsland en Liechtenstein.

Het geëmancipeerde, uit de Belgische context losgeweekte, en van de Euro-tirannie bevrijde Vlaanderen kan dan ook het debat aangaan over onze verdere positie op het internationale, schaakbord. Ik denk dan bv. aan onze verhouding met de Navo, de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie. Het behoort tot de essentie van het IJzertestament dat we ons vandaag ook bezinnen over de rol van deze door Amerika gedomineerde oorlogsmachine. Autonomie stopt niet aan de grenzen, ze begint daar pas.

SLOT: "Omver en erover"
Vlamingen, bedevaarders,
Zoals ik al zei: het is tijd voor een nieuw verhaal. We moeten een tandje bijsteken en Uilenspiegel herontdekken, om te vermijden dat Vlaanderen verlammegoedzakt. Laat ons nu eindelijk de les trekken uit de nefaste logica van onderhandelingen die steeds weer uitmonden in toegevingen! Laat ons definitief een streep trekken door dit oude verhaal, en een nieuwe bladzijde, een nieuw hoofdstuk, - wat zeg ik, - een nieuw boek beginnen.

Toen in 1916 de Frontbeweging, - de beweging van radicaal-Vlaamse soldaten aan de IJzer - massaal op straat kwam, wandelde een hooggeplaatste legerchef hen tegemoet om hen, uiteraard in het Frans, te kalmeren. Zijn prestige en zijn uniform vol tricolore eretekens zouden wel volstaan om de betoging af te blazen. Zo dacht hij tenminste. Maar de voorste gelederen van de optocht duwden de brave borst gewoon opzij, met de onsterfelijk geworden slagzin: "Omver en erover!". Een slagzin die dra over heel de frontstreek galmde, van Ieper tot Veurne en van Poperinge tot Roeselare.

Een slagzin die definitief een keerpunt markeert in de Vlaamse beweging: van Belgisch reformisme, vandaag "confederalisme" genoemd, naar een echte onafhankelijkheidsbeweging. Dat wat wij vandaag kenmerken als "de Vlaamse grondstroom", duidt ontegenzeggelijk op het feit dat vele Vlamingen, ook niet-V-stemmers, mentaal van België afscheid aan het nemen zijn. Wat de B-partijen ook mogen denken.

Om die grondstroom ten volle te respecteren moeten de V-partijen, die beweren de Vlaamse onafhankelijkheid als voornaamste programmapunt te hebben, de handen in elkaar slaan en stoppen met de onderlinge hetze. Exact een jaar geleden hield Johan Sanctorum op deze plek een vurig pleidooi voor een gemeenschappelijk V-front van de twee republikeinse partijen. Geen fusie, maar wel een strategische alliantie. In het voorjaar organiseerden wij een grootse internetpetitie die deze eis bekrachtigt. Daaruit blijkt dat de basis van de Vlaamse beweging, wij, u allen hier aanwezig, massaal kiest voor de V van verstandhouding. Teken alsnog deze petitie, beste vrienden, laat uw stem horen!

Onze boodschap aan de V-partijen blijft trouwens onverkort en ondubbelzinnig: als jullie de Vlaamse onafhankelijkheid willen realiseren, zijn jullie, in een echte geest van Godsvrede, op elkaar aangewezen. Een weigering om samen te werken maakt de realisatie van dit belangrijkste programmapunt onmogelijk. IJzerwake wil zich niet mengen in partijpolitiek en zich niet uitspreken over partijpolitieke standpunten. Dat de V-partijen niet steeds akkoord gaan met hun wederzijdse standpunten is perfect en democratisch verdedigbaar. Vlaams Belang, N-VA en LDD, jullie zijn wel concurrenten, maar geen vijanden!!! Stop dit steriele oorlogje spelen, terwijl België in oorlog is met Vlaanderen.

Vlaanderen móet, nu meer dan ooit, zijn toekomst zelf kunnen bepalen en veilig stellen. En moet daarom in eerste instantie aansluiting zoeken bij Nederland en tegelijk inzetten op een nieuw en anders Europa. En ik herhaal het en ik zal het hier zo lang als nodig blijven herhalen: zonder België, omdat het niet anders kan! En tegen België, omdat het moet! Dat is voor elk van ons de ultieme opdracht! Uw plicht en mijn plicht! Want onze toekomst ligt in Vlaanderen, in de Nederlanden en in een nieuw Europa!

En daarom met volle overtuiging: omver en erover!

Wim De Wit
Voorzitter IJzerwake
IJzerwake 26 augustus 2012

Affiche IJzerwake 2017