Vlaamse vrienden,

bedevaarders,

"Splits zelf de Sociale Zekerheid en word lid van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds": dat is al jaren de simpele boodschap die we in zowat alle geledingen van de Vlaamse Beweging verspreiden. Vandaar ook dat ik met dankbaarheid op de uitnodiging van de IJzerwake ben ingegaan.

Want onze boodschap kan inderdaad niet genoeg herhaald worden. Gewoon omdat er nog altijd te veel Vlaams-nationalisten aangesloten blijven bij een unitair denkend ziekenfonds. Helaas, meestal uit pure "gewoonte".
En die "gewoonte" moeten we kost wat kost doorbreken.

Want het is ook diezelfde "gewoonte" die ons nu al meer dan 180 jaar aan België heeft vastgekluisterd.

Laat de opdracht dus duidelijk zijn: aarzel niet langer en maak samen met vrienden en familie meteen de overstap.
Liefst vandaag nog!

Vlaamse vrienden,

Zowat 15 jaar geleden stemde het Vlaams parlement de intussen legendarische Vlaamse resoluties.
Met klare en duidelijke doelstellingen:

  • de volledige communautarisering van het gezins- en gezondheidsbeleid;
  • transparantie inzake de solidariteit tussen de gewesten, zeg maar de transfers;
  • coherente bevoegdheidspakketten voor een doeltreffend en kwaliteitsvol bestuur;
  • volledige bevoegdheid inzake gewest- en personenbelasting;
  • geen volwaardig Brussels gewest en duidelijk afgelijnde afspraken m.b.t. de territorialiteit.

En geloof het of niet, uitgerekend op 11 juli van vorig jaar, publiceerde een triomferende Servais Verherstraeten, u weet wel die ACW-er in hart en nieren, in verschillende Vlaamse kranten, dat hij – als staatssecretaris voor Staatshervorming – de 5 Vlaamse resoluties in één klap had gerealiseerd!

Uiteraard een leugen om u tegen te zeggen! Maar wie weet? Misschien gelooft onze Servaas nog in Sinterklaas? En dan kunnen we alleen maar medelijden hebben. Maar ik vrees dat hij bewust liegt. En dat is onvergeeflijk! Vooral voor een politicus en zeker voor een christendemocraat!

Want door het fameuze Vlinderakkoord, inclusief de onzuivere splitsing van BHV, de samenvallende verkiezingen, de financieringswet met alweer een blanco cheque voor Brussel en de nefaste regeling van het gerechtelijke arrondissement BHV, staan we vandaag nog altijd mijlenver verwijderd van deze resoluties.

En daarom, Vlaamse vrienden, moet dit Vlinderakkoord, of beter gezegd, dit "mottig" akkoord door heel Vlaanderen zo snel mogelijk naar de politieke prullenmand verwezen worden.

De traditionele partijen doen er natuurlijk alles aan om ons te laten geloven dat ze een Copernicaanse revolutie hebben doorgevoerd. En ze goochelen hiervoor met cijfers die zouden moeten aantonen dat Vlaanderen voortaan meer miljarden euro's kan omzetten dan het Belgische niveau.
Zo zou het Vlaams budget van om en bij de 27 naar 38 miljard gaan, tegenover "slechts" 31 miljard voor het federale België...

Maar – en dat zeggen ze zonder de minste schroom – uiteraard zonder de Sociale Zekerheid mee te rekenen. Alsof de interpersoonlijke solidariteit niet in vraag kan –of mag- worden gesteld...

En dat, terwijl het in de Sociale Zekerheid jaarlijks om ongeveer 90 miljard euro gaat:

  • 26 miljard voor gezondheidszorgen (uw dokters- en hospitalisatiekosten),
  • 7 miljard aan ziekte- en invaliditeitsuitkeringen,
  • 34 miljard aan pensioenen,
  • 9 miljard aan werkloosheidsvergoedingen,
  • 6 miljard aan kinderbijslagen
  • en zo'n 10 miljard aan diverse werkingskosten, arbeidsongevallen, beroepsziekten, enzovoort...

En slechts 13 % van al deze middelen zal worden overgedragen.

Men beweert bovendien met veel tromgeroffel dat de kinderbijslagen worden gesplitst. En ook dat is gelogen!
De kinderbijslagen worden "geregionaliseerd" en niet "gecommunautariseerd", zoals dat voor persoonsgebonden materies zou moeten zijn. Een pervers gevolg hiervan is dat onze band met de Vlaamse kinderen in Brussel radicaal wordt doorgeknipt. Een Brussels ketje is dus niet meer gelijk aan een Vlaams kindje.

Aan de ziekte- en invaliditeitsverzekering wordt enkel in de marge wat gerommeld. En toeval of niet, het zijn vooral elementen van ouderenzorg die worden overgedragen, goed wetende dat Vlaanderen hier op termijn wel eens "ontvanger" zou kunnen worden. Van een perfide politiek gesproken!

Marc Justaert, de CM-topman, waarschuwde er al voor dat bij de overdracht van de daarbij horende middelen – overigens beperkt tot een schandelijke 87,5 %! – enkel rekening werd gehouden met het aantal 80-plussers van vandaag. Maar in Vlaanderen komen er de volgende jaren véél meer 80-plussers bij dan in Wallonië. Bovendien, wordt het hele systeem extreem ingewikkeld.

Het zal u misschien verbazen, maar ik deel zijn bezorgdheid.
Ik vrees –neen, ik ben er zeker van- dat er hier een bewuste francofone strategie achter zit: maak er een zodanig kluwen van waarin zelfs een kat haar jongen niet meer terugvindt en presenteer Vlaanderen een vette factuur in plaats van een vette vis. Dan zullen de Vlamingen wel hun buik vol krijgen van al die staatshervormingen!

Welnu, wij hebben er inderdaad al lang onze buik van vol, en daarom trekken wij -in tegenstelling tot de grootste ziekenfondskoepel van dit land– er nu reeds onze conclusie uit:
Geen 8 excellenties meer.

Hoe kunt ge ouderenzorg efficiënt Vlaams organiseren, als de verpleegkundige zorgen, de kinesitherapie en de geneesmiddelen volledig federaal blijven?

Vlaanderen verdient zijn eigen Sociale Zekerheid.

Niet alleen om dan efficiënt maatwerk te kunnen afleveren, eigen klemtonen te leggen, maar ook om de betaalbaarheid en toegankelijkheid veilig te stellen en om het hoofd te bieden aan de technologische evoluties, de wachtlijsten in de zorg, de financiële crisis en de oprukkende vergrijzing.

Om dan nog maar te zwijgen over de jaarlijkse miljardenstroom van noord naar zuid, waarvoor we niet de minste "dankbaarheid" of "verdraagzaamheid" terugkrijgen!

De geldstromen blijven welig tieren rond de 12 miljard euro per jaar. Wat concreet neerkomt op minstens 1.800 euro per Vlaming – en dat elk jaar opnieuw! - of maandelijks zo'n slordige 600 euro per Vlaams gezin. Hieraan maakt het o zo bejubelde Vlinderakkoord zeker geen einde.
Wel integendeel!

En is het niet hemeltergend hoe weinig aandacht de media hiervoor opbrengen. Dit in tegenstelling tot voor zij die deze cijfers moedwillig relativeren, betwisten of zelfs volledig in twijfel trekken. Eén ding staat evenwel vast: in Wallonië weten ze verdomd goed hoeveel geld er naar hen vloeit en voorlopig nog zal blijven vloeien!

Wanneer wij dan op basis van recente cijfers van de Neutrale ziekenfondsen vaststellen dat de meeruitgaven in de gezondheidszorg in Wallonië zijn opgelopen tot 125 euro per kop, dan noemt de bevoegde minister onze cijfers koudweg "niet relevant".
Ons onderzoek omvatte nochtans bijna een half miljoen inwoners!

In Vlaanderen geniet 13 % van een verhoogde tegemoetkoming. In Wallonië is dat bijna één op vijf.
Wordt het dan geen tijd dat men zich ernstig vragen gaat stellen omtrent de verpletterende verantwoordelijkheid van de Franstalige beleidsdragers.

Opmerkelijk is ook dat het verschil in aantal dagen arbeidsongeschiktheid en invaliditeit tussen Vlaanderen en Wallonië jaar na jaar blijft toenemen.

Het zal u dan ook niet verbazen dat het publiek maken van zulke cijfers ons niet in dank wordt afgenomen.

Sommigen verwijten ons een gebrek aan solidariteit, maar wij willen ons sociaal zekerheidsmodel juist veilig stellen voor onze toekomstige generaties. Dat is pas solidariteit!

De unitaire bonzen belijden graag met woorden dat ze onze Sociale Zekerheid willen vrijwaren, maar door hun gebrek aan daden is de belgische Sociale Zekerheid gedoemd om eerder vroeg dan laat volledig te ontsporen, met de onvermijdelijke "verarming van Vlaanderen" en onze kinderen als gegarandeerd gevolg.

Dat – en dat alleen - is nu net bijzonder asociaal!

De unitaristen vinden splitsen ook weinig zinvol omwille van onze schaalgrootte. Mag ik er op wijzen dat 12 lidstaten in Europa zelfs kleiner zijn dan Vlaanderen. Of zijn Cyprus, Denemarken, Estland, Finland, Ierland, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, Slowakije, Slovenië en het kersverse EU-lid Kroatië dan niet in staat om hun eigen interne solidariteit te organiseren? Ik dacht van wel!

En wat te zeggen van het argument dat Vlaanderen op termijn afhankelijk zou worden van Wallonië?
Een ronduit lachwekkend argument als ge weet dat de dag dat de Franstaligen ook maar 1 eurocent naar Vlaanderen zouden moeten transfereren, de Sociale Zekerheid onverwijld – maar dan wel in de letterlijke betekenis van het woord - gesplitst zal worden!

Het was dan ook geen toeval dat alle bevoegdheden met betrekking tot de Sociale Zekerheid in de vorige federale regering in handen waren van Franstaligen: wijlen Michel Daerden voor pensioenen, Joëlle Milquet voor werk, Laurette Onkelinx voor de ziekteverzekering en Sabine Laruelle voor zelfstandigen.

Elio Di Rupo verzette zich destijds tegen de kandidatuur van Jo Vandeurzen als minister van Sociale Zaken, zogezegd omdat de CD&V met het eerste ministerschap van Yves Leterme al een topportefeuille in handen had.
De combinatie – het premierschap en de portefeuille die even zwaar weegt als het hele Vlaamse budget samen! – in handen geven van één politieke partij, ook al was dat toen de winnende kartelformatie, dat kon absoluut niet.

Maar bij de vorming van de huidige federale regering was Di Rupo dat al even gauw weer vergeten... want samen met Laurette heeft Elio deze beide touwtjes nu wel in PS-handen!

Dat we momenteel nog geen eigen Vlaamse Sociale Zekerheid hebben, is evenwel niet uitsluitend te wijten aan de lamlendigheid van vele Vlaamse politici, maar evenzeer aan de forse tegenkanting van de klassieke zuilen.

Geen enkele van de 54 ziekenfondsen in dit land spreekt zich uit voor de volledige splitsing van de ziekte- en invaliditeitsverzekering. Op één uitzondering na: het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds, met hoofdzetel in Mechelen.
Met andere woorden: uw ziekenfonds!

Wij steunen bovendien ook heel consequent de hele Vlaamse Beweging. Een reden te meer om ons nog sterker te maken. Volgende maand zullen we allicht ons 100.000ste lid kunnen inschrijven, maar waar blijven die andere honderdduizenden Vlaamsgezinden?

En toch, beste landgenoten, ondanks dit alles en in weerwil van het aanhoudend Franstalig imperialisme, blijft Vlaanderen levenskrachtig en blijft het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds elke dag met 25 leden groeien.

Met 58 % van de bevolking produceert Vlaanderen nog altijd meer dan 70 % van het BNP en is ons aandeel in de export gigantisch.

De Vlaamse werkloosheidsgraad schommelt rond de 7 %, terwijl het Waalse aandeel werklozen ongeveer het dubbele bedraagt.

Een Vlaming betaalt gemiddeld ook een derde meer belasting en draagt ook veel meer bij aan de Sociale Zekerheid.
En dan zijn er nog altijd die durven beweren dat wij Vlamingen niet solidair zijn?

Ik blijf er bijgevolg in geloven dat wij eerlang, net als Baskenland, Catalonië en Schotland, onze eigen Vlaamse republiek zullen realiseren.

Vlaamse vrienden, ik rond af met een drievoudige oproep:

  • een oproep aan het Vlaams parlement en aan de Vlaamse regering om alstublieft dringend werk te maken van een krachtig V-Plan en zich goed voor te bereiden op de definitieve omwenteling na de verkiezingen van 2014.
  • een oproep aan de Vlaams-nationale partijen –om in een geest van waarachtige godsvrede en los van strategische en inhoudelijke verschillen– hun actieplannen voor Vlaams zelfbestuur concreet op elkaar af te stemmen.
  • en een oproep aan de Europese Commissie om in te gaan op de vraag naar zelfbeschikking voor alle Europese volkeren die er om vragen.

En aangezien Europa er van uitgaat dat de Sociale Zekerheid een exclusieve bevoegdheid van elke lidstaat moet blijven, doen we er goed aan om snel de 29ste lidstaat van de Europese Unie te worden!

We weten dus wat ons te doen staat!

Of, zoals Willem van Oranje ons leerde: men hoeft niet te hopen om iets te ondernemen, noch te slagen om te volharden.

Ik dank u.

Jürgen Constandt
IJzerwake, 25 augustus 2013

Affiche IJzerwake 2017