wimdewit2015

Bedevaarders,


In de late namiddag van 22 april 1915 verscheen een vreemde groen-gele wolk boven het niemandsland ten noordwesten van Ieper, een paar honderd meter verwijderd van de plaats waar wij thans bijeen zijn. Speciaal opgeleide Duitse troepen lieten 160 ton chloorgas vrij, die door de wind naar de Franse stellingen gedreven werden.. Het monument hier vlakbij de Ieperse steenweg herinnert ons aan de vreselijke wereldprimeur in de chemische oorlogsvoering, een weerzinwekkende oorlogsvoering waarbij de kracht van de individuele mens van geen tel is, en die sedertdien tot op vandaag in vele oorlogen gebruikt wordt.

Na de gasaanval volgde een snel oprukken van de Duitse legers. In Steenstrate leidde dit de daaropvolgende weken tot zware gevechten tussen de Belgische en Duitse troepen. Edward Van Raemdonck zou hierover aan zijn neef Clemens De Landtsheer schrijven: "het was daar juist een kerkhof. De grenadiers hadden op vier dagen 700 man buiten strijd. In de nacht van 25 op 26 april vielen obussen rondom onze loopgracht. Dan begonnen ze met stikgassen te werken en geen een wist wat gedaan."

En Vlaanderen had in 1915 nog een tweede vreselijke primeur die het op de wereldkaart plaatste. Op 19 juli 1915 zetten de Duitsers voor het eerst vlammenwerpers in. Een nieuw vreselijk afstandswapen waartegen menselijke kracht niets vermocht. En ook dit wapen wordt nog altijd in steeds meer geperfectioneerde vormen gebruikt vandaag.
 
Het is dan ook meer dan een plicht om vanaf dit slachtveld bij Steenstrate de leuze, de wanhoopskreet van de fronters 'nooit meer oorlog' uit te dragen, hoe ver de wereld ook van vrede verwijderd blijft. Een bezoek aan de westhoek met zijn kerkhoven vol graven van jonge mannen uit alle delen van de wereld, kan niemand onberoerd laten.

In 2015 herdenken we niet enkel de eerste vreselijke gasaanval en de inzet van de al even barbaarse vlammenwerpers. Precies honderd jaar geleden werd de tweedeling van de Nederlanden nog eens extra benadrukt door de prikkeldraadversperring die de Duitsers hebben aangebracht.

De fysieke dodendraad, de onder stroom gezette prikkeldraad tussen het Noorden en het Zuiden van ons land, mag dan al lang geleden opgeruimd en verdwenen zijn, we moeten er ons voor behoeden dat we zelf geen nieuwe dodendraad gaan spannen. Een draad waarachter wij onze eigenheid zouden opgeven, onze identiteit verloochenen en als Vlamingen ons zelf langzaam maar zeker van de kaart zouden vegen.

En ik wil daarbij niet verkeerd begrepen worden: wij zijn geen volk dat alleen op zichzelf wil bestaan en anderen uitsluit. Dat bewijzen wij alle dagen. Maar wij willen ons zelf zijn en blijven, rustig en vastberaden, wars van racisme of van het aanzetten tot vreemdelingenhaat.
En daarom willen wij en moeten wij onze waarden en normen koesteren en ze bewaren en doorgeven aan onze kinderen.

En verwachten wij, van diegenen die deel willen en kunnen uitmaken van onze maatschappij, dat ze onze waarden en normen tot de hunne maken.
Samen-leven en gemeenschap-vormen zijn werkwoorden, daar moeten we allen aan werken. Met achting voor elkaar, met rechten en plichten, en voor mij komen eerst de plichten en dan de rechten! Dat geldt evenzeer voor stamboom-Vlamingen als voor nieuwe Vlamingen. Wij mogen hierover op geen enkel moment of op geen enkele manier twijfel laten bestaan: wie naar Vlaanderen komt wonen en werken, is welkom. Onder de uitsluitende voorwaarde dat zij akkoord gaan met onze democratische vormen van samenleving. Anders hoort hij of zij hier niet thuis!

Het is dan ook van het grootste belang dat in onze scholen, aan alle kinderen, die van andere origine maar ook de onze, het Nederlands en daarmee bedoel ik het standaard Nederlands wordt onderwezen en meegegeven; dat er, onder het vals voorwendsel van het aanleren van vreemde talen, niet wordt afgeweken van het fundamenteel recht van onderwijs in de eigen taal; dat men blijft erkennen dat een vreemde taal aanleren, en ook dat is nodig, een vak op zich is en dat een vreemde taal niet degelijk kan worden meegegeven tussen de wiskunde en de biologie door. Meertalig onderwijs is géén onderwijs, toch niet voor wat het aanleren van talen betreft.

Het is daarom onontbeerlijk dat in onze scholen onze eigen geschiedenis, onze cultuur, onze democratische principes en onze West-Europese visie op de maatschappij met alles wat dit impliceert op gebied van erkenning van de fundamentele mensenrechten en vrijheden, volledig, onverbloemd en zonder toegevingen aan de heersende neiging tot verarmende veralgemening, vervlakkende globalisering, verstikkende monocultuur, worden onderwezen.

En dat geldt niet enkel voor onze kinderen, waarvan wij sterke Vlaamse persoonlijkheden dienen te maken.
Maar we verwachten dezelfde inspanning tot het delen in onze cultuur van Franstaligen en anderstalige vreemdelingen die zich in Vlaanderen vestigen en er willen blijven. Vlaming onder de Vlamingen worden is een kwestie van elementair respect.

Vlaanderen is geen eiland in de wereld. Vlaanderen is onlosmakelijk verbonden met Nederland en Europa. Maar met die grote Europese ruimte gaat het grondig de foute kant op.
IJzerwake wil, weg van het Europa van de ambtenaren, de bankiers, de experts, de politici van de hoofdstroom, weg van het Europa van de bemoeizucht, de inefficiëntie, de ondemocratische besluitvorming en de schandalige verspilzucht. Voor ons geen Verenigde Staten van Europa als blok gevormd tegen de nationale staten, stijl Guy Verhofstadt en zijn ontwortelde volgelingen als de linkse rebel Cohn-Bendit. Wij willen een Verenigd Europa van Nieuwe Staten en van Oude Staten, en bij die nieuwe staten hoort Vlaanderen.

Een Verenigd Europa van Nieuwe en Oude Staten is de enige werkbare formule na het geknoei met Grieken, Cyprioten, Spanjaarden en andere hulpbehoevenden van de Europese Unie.
Het Midden-Oosten blijft een verontrustende brandhaard. Wat Islamitische Staat daar aan wreedheden aanricht tart alle verbeelding. Deze losgeslagen sadistische fanatici moeten met alle middelen bestreden worden. De Koerdische militairen tonen zich de meest effectieve weerstanders tegen deze barbarij. Het is dan ook onaanvaardbaar dat Turkije van de gespannen situatie misbruik maakt om de Koerden militair te treffen. De strijd tegen Koerdische zelfstandigheid is voor Turkije belangrijker dan de strijd tegen Islamitische Staat. Wij kunnen nog minder aanvaarden dat deze Turkse agressie onrechtstreeks met de steun van de Navo en de Europese Unie plaats vindt. Hiermee is ten overvloede aangetoond dat Turkije niet thuishoort in Europa en de gesprekken over een Turkse toetreding tot de EU moeten dan ook onmiddellijk worden stopgezet.

In eigen land wordt het politieke debat overheerst door de zogenaamde Tax Shift. Dat er werk gemaakt wordt van een verlaging van de lasten op arbeid is een goede zaak. De druk van fiscale en sociale lasten is verstikkend en bedreigt onze welvaart en de welvaart van de komende generaties. En toch is er weinig reden tot juichen bij de genomen maatregelen. Ook na deze hervorming blijft het Belgisch belastingstelsel hopeloos ingewikkeld en blijft belastingdruk veel te hoog. Om het met Ivan Van De Cloot te zeggen: het Belgisch fiscaal systeem is ontworpen door een geniale sadist.

Maar bovendien wordt slechts een klein deel van het financiële plaatje bekeken. We komen er nooit uit als de fiscale hervorming niet gekoppeld wordt aan een grondige hervorming van de sociale zekerheid. Wie uit de boot valt verdient in een beschaafd land opvang en bijstand. Maar solidariteit mag niet verward worden met een onbegrensd recht om op de kap van de gemeenschap te leven. In België genieten teveel mensen van uitkeringen die ze niet nodig hebben en die dus alles behalve sociaal zijn.

Dat principe geldt niet alleen tussen individuen maar uiteraard ook tussen de verschillende regio's. De geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië is één van de belangrijkste pijnpunten in de hele Belgische constructie. En aangezien wij als IJzerwake niet gebonden zijn door de regeerakkoorden die de N-VA heeft ondertekend en dus niet verplicht zijn om ons op te sluiten in een soort van vrijwillig Belgisch communautair cordon sanitaire hoeven wij niet akkoord te gaan met de uitsprak van een Vlaams minister dat "de transfers ons niet interesseren en slechts een politiek marketinginstrument zijn."

Belangrijke maatschappelijke noden geraken in Vlaanderen niet opgelost bij gebrek aan financiële middelen en dat terwijl een ongecontroleerde geldstroom plaats vindt tot 16 miljard euro per jaar. De zesde staatsmisvorming heeft hier niets aan verbeterd, wel integendeel: de geldstroom is nog toegenomen. Met het bedrag van deze geldstroom kunnen we elk jaar wel 4 Oosterweelverbindingen betalen. Het gaat dus alles behalve om een administratief schoonheidsfoutje of om een kwestie van politieke marketing.

Overigens wordt Wallonië op termijn echt niet beter van al deze transfers. Volgens het Rekenhof is de Waalse overheidsschuld ondertussen opgelopen tot meer dan 11 miljard euro, dubbel zoveel als de Waalse regering zelf laat uitschijnen. De Europese rekenkamer gewaagt zelfs van een schuld van 18 miljard euro.

Wallonië blijft geld uitgeven dat niet verdiend wordt. Waalse politici kopen met overbodige overheidsjobs en sociale voordelen hun politieke toekomst af op de kap van Vlaanderen. Zonder die Vlaamse geldstroom kan hun systeem van cliëntelisme niet blijven bestaan. Precies daarom houden zij zich zo vast aan België.

Men doet er ook alles aan om te verhinderen dat de Vlamingen een klare kijk zouden krijgen op die miljardenstroom. Veelzeggend is volgend citaat dat hoogleraar en CD&V politica Bea Cantillon reeds in 1996 liet optekenen: "Maak de transfers van Vlaanderen naar Wallonië in de sociale zekerheid niet te doorzichtig, want als de mensen weten waar al dat geld naar toe vloeit zullen ze niet meer willen betalen".

Ook de pers speelt een nefaste rol in deze bewuste desinformatie van de Vlamingen.
IJzerwake wil, een eerlijke en bekwame pers, overal en zeker in ons vaderland. Ze staan nog op uw netvlies, al die dames en heren in januari met hun t-shirt na de moslimmoorden bij Charlie Hebdo: "Je suis Charlie". De media stonden die dagen vol van pathetische verklaringen over recht op vrijheid van meningsuiting en recht op goede informatie. Waar zijn die kletsmajoors op Vlaamse vieringen, zoals deze en vele andere. Nergens!!! "Je suis Charlie" is bij de Vlaamse kranten en de radio en televisie een leugen. Gooi de huichelaars buiten. Schrap uw abonnement of losse aankoop. Er is nieuws en duiding genoeg op internet.

De media zijn ook opvallend stil over de laatste Frans-Brusselse provocatie aan het adres van de Vlamingen. Brussel voert voortaan het Franstalige BXL in zijn logo.
Dat foeilelijke logo is de zoveelste aanfluiting van het tweetalig karakter van onze hoofdstad, waarmee de Franstaligen ons willen duidelijk maken wie in Brussel de plak zwaait. En het daarbij niet kunnen laten om, cynisch, in het publiek, toe te geven dat BRU ook een optie was... maar toch. Liever B X L dan B R U, ook al kost dat 80.000 euro om daarbij van Sint-Michiel een platte vleermuis of een Batman te maken, liever Bozar dan Paleis voor Schone kunsten, liever Cinematek dan filmarchief. De band met de rest van Vlaanderen kan duidelijk niet los genoeg gewrikt worden.

Dit aanvaarden wij nooit. Niet van de Franstaligen en al zeker niet van die Vlaamse verkozenen in Brussel. Wij zijn er niet mee gediend wanneer zij de lippen stijf op elkaar geklemd houden wanneer ons volkslied op 11 juli in het Stadhuis weerklinkt. Wanneer zij verkondigen dat Brusselaars een 'eigen' volk, apart, vormen, en daarbij uitsluiten dat Brusselaars ook Vlaming zijn, dat Vlaanderen in Brussel slechts mag bestaan als het op een zijspoor wordt gezet en pas tolerant is wanneer het ophoudt in Brussel te bestaan. Brussel is en blijft onze hoofdstad en bijgevolg dienen onze rechten er integraal gerespecteerd te worden.

Enkele jaren geleden werd Parking C op het grondgebied van de Vlaamse gemeente Grimbergen door de Vlaamse regering uitgeroepen tot een belangrijk onderdeel van het 'Vlaams Strategisch Gebied rond Brussel'. En toch moeten we vaststellen dat Vlaanderen dit strategisch gebied zomaar uit handen laat spelen en dat ook hier Brussel eenzijdig de wet dicteert en zijn oekazes oplegt. Met als resultaat een Brussels megalomaan voetbalstadion, een bastion van francofiele uitstraling, een zoveelste aanslag op ons grondgebied en een openlijke vernedering. Wij eisen dat de Vlaamse regering in deze eindelijk wakker schiet en met alle mogelijke middelen dit schandaal voorkomt.

Maar wij maken ons geen illusies: zolang België blijft bestaan zal onze gemeenschap niet gerespecteerd worden.
Bij het aankondigen van de resultaten van de onderhandelingen over de Tax Shift verklaarde een stralende minister van binnenlandse zaken - bijna euforisch: "Woord gehouden - opdracht volbracht".

Welnu, ikzelf - en dat geldt neem ik aan voor u allen - zal maar euforisch worden als dezelfde minister de realisatie van het eerste punt van het programma van zijn partij zal aankondigen: een onafhankelijk Vlaamse republiek. Heel Vlaanderen zal hem gelukwensen en met duizenden zullen we geestdriftig uitschreeuwen: "Woord gehouden - opdracht volbracht!"

En daarom zal ik eens te meer eindigen met hetzelfde noodzakelijke besluit dat u kent van de vorige jaren: wij staan en gaan voor een vrij, onafhankelijk en republikeins Vlaanderen, dat zijn toekomst in het Verenigd Europa van onafhankelijke Staten zelfstandig gestalte geeft én aanstuurt op de hereniging met Noord-Nederland!

Zoals het was in 1815 want 1830 bestaat voor ons niet!!!

Ik dank u.

 

Wim de Wit, voorzitter IJzerwake vzw
30 augustus 2015

 

Affiche IJzerwake 2017