wimdewit2016

Vlamingen, bedevaarders,

Laat mij beginnen met een woord van dank. Dank aan de honderden Vlamingen die op minder dan drie maanden tijd de vereiste 75.000 euro hebben samengebracht voor de aankoop van de parkeerweide en de toegangsweg tot de IJzerwakeweide.

Dat bewijst uw blijvend geloof in het IJzertestament en het is meteen een bevestiging van de veerkracht van onze vereniging en van het Vlaamse Volk. In naam van de Algemene Vergadering zeg ik daarom nogmaals: dank u, Vlamingen! Dank u!


Vlaamse vrienden,

Gaat alles goed in ons Avondland? Ik denk het niet. Na de Griekse Euro-tragedie, kwam de vluchtelingenstroom en nu is er de Brexit.
De ondemocratische macht van de Europese superstaat was de voornaamste reden voor het Britse ongenoegen. Het antwoord kan dus niet zijn: meer Europa zoals de wereldvreemde Eurocraten als Verhofstadt en Juncker dat zien.

Toch is er niets mis met de Europese gedachte op zich. Een vrij Europa der volkeren was, is en blijft een belangrijke doelstelling van de Vlaamse Beweging.

Er zijn meer dan genoeg uitdagingen die een Europese aanpak vergen. Als we het terrorisme efficiënt willen bestrijden, kan dit niet zonder een intense samenwerking tussen alle veiligheidsdiensten van Europa. En als Europa zich wil beschermen tegen een ware volksverhuizing dan is ook hier een Europese aanpak onvermijdelijk.

Maar dat moet dan wel een andere Europese aanpak zijn dan deze die we nu kennen. Dat het anders moet en kan bewijzen de Centraal- en Oost- Europese lidstaten. Deze landen worden bestuurd door politici die niet vergiftigd zijn door het politiek-correcte denken. Deze politici hebben begrepen dat de bescherming van hun eigenheid een terechte zorg is en ze handelen er ook naar. Zij laten hun land niet overspoelen door echte en vermeende asielzoekers. Dat is het Europa dat we nodig hebben, dat is het Europa dat wij willen.

Bij de vluchtelingencrisis maakt men graag de vergelijking met de Vlamingen die in 1914 naar Nederland gevlucht zijn. Bij het uitbreken van de oorlog waren het er meer dan een miljoen. De vergelijking is leerrijk want ze brengt vooral de verschillen aan het licht. Ten eerste trokken de Vlamingen niet naar de andere kant van wereld: ze zochten en vonden onderdak in een aangrenzend gebied, net voorbij een grens die nooit een grens had mogen zijn. Zij spraken dezelfde taal en hadden dezelfde cultuur. Ten tweede keerden ze zo snel als mogelijk terug naar de eigen haard. In mei 1915 verbleven er amper nog 100.000 Vlaamse oorlogsvluchtelingen in Nederland. En ten slotte: er zijn geen verhalen bekend van Vlaamse asielzoekers die zich te buiten gingen aan absurde eisen of zich massaal bezondigden aan seksuele aanrandingen of moordpartijen.
De conclusie is duidelijk: wie op de vlucht is voor het redden van het eigen leven heeft recht op bijstand. Maar dan wel in het gebied waar hij of zij vandaan komt. En van zodra het gevaar geweken is, keert een echte vluchteling terug naar huis.

Wat we thans meemaken is geen vluchtelingencrisis, maar een asielinvasie die onze identiteit bedreigt en daarom moet gestopt worden.
En dan is er natuurlijk ook nog Turkije, Vlaamse vrienden! Het openstellen van de Europese Unie voor een niet-Europees en vooral islamitisch land als Turkije bewijst andermaal dat het huidige Europa weigert rekening te houden met enige culturele identiteit.

Turkije is geen Europees land en kan alleen daarom al nooit toetreden tot de Europese Unie. We verzetten ons evenzeer tegen de afschaffing van de visumplicht voor Turken die naar Europa willen komen. Deze afschaffing zou neerkomen op het openzetten van de grenzen voor een oncontroleerbare massamigratie.

Terreur

We leven al een geruime tijd in staat van oorlog; niet in de conventionele betekenis van het woord. Het is een strijd tegen een tegenstrever die openlijk verklaart dat de ondergang van onze samenleving zijn doel is. Volgens het jihad-handboek is elke 'ongelovige' een legitiem doelwit. Via de sociale media roept IS op om toe te slaan op alle mogelijke manieren. Voor een aanslag zoals in Nice volstaat één terrorist en een vrachtwagen voor 84 doden en tientallen gewonden.

Dat uit zich in een bijna dagelijkse islamterreur omdat - naar het woord van moraalfilosoof Etienne Vermeersch - de fundamentalistische salafistische beweging zich grondig heeft ingewerkt in de moslimcultuur.

De Islam zal nooit aanvaarden dat onze cultuur in Europa dominant blijft. De Islam wil ons zijn middeleeuwse levenswijze opdringen. De dag dat de moslims de meerderheid hebben, schaffen ze de democratie en de zogenaamde multiculturele tolerantie af. Een zoveelste reden waarom we de grenzen nu moeten sluiten en de islamisering van Europa moeten stoppen.

Of krijgt de in 2006 overleden Italiaanse journaliste Oriana Fallaci dan postuum gelijk dat het laffe Europa geen weerstand kan en wil bieden aan de mohammedaanse schurkenideologie. Een Europa dat, naar haar idee, het oude Europa niet meer is; het is inmiddels aan het veranderen in Eurabia, een kolonie van de islam. Het is dus de hoogste tijd dat wij de immigratiekraan dichtdraaien, de islam terugdringen en de eigen identiteit opnieuw centraal stellen.

Vrienden,

Oorlog ontmenselijkt. Alle oorlogen doen dat. Oorlogen die lang duren doen dat des te meer en breken ons als menselijke soort moreel tot in de diepste kern af.

'Nooit meer oorlog' staat er geschreven op onze IJzertoren. Vergeet dit niet.
In het verleden is Europa al te dikwijls de doelstellingen van de Verenigde Staten achterna gelopen. De ondoordachte, slecht voorbereide interventies in Afghanistan, Koeweit en Irak hebben mee het ontstaan van IS mogelijk gemaakt.

We moeten in het Nabije Oosten geen regimes ten val brengen. We moeten er niet proberen de democratie te vestigen. Dat werkt toch niet. We moeten wel de IS-staat vernietigen.

Maar laat het duidelijk zijn: de vrijheid van de volkeren in het Midden-Oosten is op de eerste plaats hun probleem. Een Europese tussenkomst moet zo beperkt mogelijk zijn met als maatstaf: datgene wat noodzakelijk is voor het vrijwaren van onze veiligheid.
Europa moet eerst IS in Europa vernietigen. Dat is de opdracht. We moeten de vijanden van het Avondland vernietigend verslaan.

Communautair

Vlaamse vrienden,

Communautair is er meer te melden dan de diepvries laat uitschijnen. Er zijn tal van dossiers waarin de Franstaligen agressief terrein ten nadele van Vlaanderen proberen in te nemen. De schandelijke saga van de artsencontingentering is de enige die de media haalde, omdat het rector Rik Torfs van de KULeuven al te gortig werd. U kent het verhaal. Er is een wettelijk vastgelegde afspraak om een 60/40-verhouding te hanteren in het toekennen van RIZIV-nummers aan artsen. De Franstaligen laten stelselmatig, jaar na jaar, meer nieuwe artsen afstuderen dan dat er zulke nummers voor hen beschikbaar zijn. Wanneer de toestand onhoudbaar wordt, onderwerpen de Vlamingen zich eens te meer en werpt Maggie De Block zich op als de grote Vlaams-Waalse verzoenster door honderden Vlaamse RIZIV-nummers in de onverzadigbare Waalse put te gooien.

Maar dit is maar het topje van de ijsberg. Een pak taaldossiers die voor de Franstaligen belangrijk zijn, worden met de grootst mogelijke lichtzinnigheid door de Vlaamse volksvertegenwoordigers, ministers en staatssecretarissen weggewimpeld en onoordeelkundig meegestemd voor de lieve vrede. Zelfs de minister van Binnenlandse Zaken laat de verkrachting van de taalwetten in Brussel blauw, blauw. Franstalig België gebruikt de communautaire ijstijd als een comfortzone om zijn posities te versterken. De ruwe kantjes van het Plan B van Walen en Franstalige Brusselaars worden deze legislatuur afgevijld. Zo staan ze des te sterker om een nieuwe staatshervorming af te wijzen en, als het er echt om zou spannen, als eerste uit België te stappen en Vlaanderen arm en verweesd - zonder Brussel! - achter te laten. We hebben dan wel onze republiek, maar wij zullen de scheiding moeten betalen. De uitholling van de taalwetgeving te Brussel, het gestook tegen de Vlaamse kinderbijslagfondsen in de hoofdstad: het past allemaal in een strategie. Vanuit een soort ondraaglijke lichtheid van het politieke bestaan willen Vlaamse politici dit blijkbaar niet zien. Tegenover de kracht van verandering plaatst Franstalig België haar alchemie en haar geduld.

Open VLD probeert de bezadigdste leerling van de communautaire klas te zijn. Met een gespeelde ernst van staatsmanschap doen zij smalend over de bevoegdheidsverdeling in dit land. En voor de blauwen betekent opruimen her federaliseren. Terug dus naar de unitaire staat. Er was ooit een tijd dat ze door de Vlaamse Beweging werden uitgekreten als Pest Voor Vlaanderen. De geschiedenis herhaalt zich!

De zogeheten 'open' voorstellen van de 'Open' VLD voor de 'open' samenleving zijn een vervorming van onze Vlaamse identiteit. Het is goed dat Zuhal Demir van N-VA de kat de bel aanbond en pleitte tégen de dubbele nationaliteit. Vergeten we echter niet dat Barbara Pas van Vlaams Belang - onlangs nog uitgeroepen tot het meest actieve parlementslid - dit probleem al veel langer heeft aangeklaagd. Openheid heeft alles te maken met helderheid en keuzevrijheid en niets met verwarring en dubbelzinnigheid. Het is niet meer dan normaal om iedereen voor de keuze te plaatsen of hij of zij Vlaming wil zijn of iets of iemand anders.

Waar Vlaanderen nood aan heeft, is een Vlaamse Beweging 2.0. De IJzerwake doet een warme oproep aan het Vlaamse middenveld om zich ernstig te buigen over een stappenplan richting Vlaamse Republiek. Van links tot rechts: als het over een staatsvormend project gaat op basis van cultureel zelfrespect, sociale samenhorigheid en economische innovatie, dan moeten wij de handen in elkaar slaan. Vlamingen: wacht niet langer op de politieke partijen. Als het gaat om de natie moeten we één zijn en aan hetzelfde zeel trekken.

We moeten zelf het initiatief nemen en de onafhankelijkheid van Vlaanderen actief voorbereiden. Begin in wijken en buurten, op het werk en in de scholen. Smeed plannen voor acties, campagnes en referenda. Doe zoals de Catalanen, de Schotten en de Basken, maar dan anders, op z'n Vlaams. Of kunnen wij als natie niet stevig uit de hoek komen als het écht nodig is? Mensen, het is een zaak van noodweer! We kunnen geen tien jaar meer de kat uit de boom kijken. Geen bezadigd gemompel over het België van gisteren, maar een radicale revolte voor een Vlaamse staat!

Slot   

En daarom, Vlaamse vrienden, zal ik naar goede gewoonte eindigen met mijn jaarlijks terugkerend credo: wij staan en wij gaan voor niets meer en niets minder dan voor een onafhankelijke Vlaamse republiek, die zijn toekomst in een Verenigd Europa van onafhankelijke volkeren naar eigen inzicht gestalte geeft én blijft aansturen op een hereniging met Noord-Nederland!

Zoals het was in 1815, want aan 1830 hebben wij geen boodschap!!!

Ik dank u!

 

Wim de Wit, voorzitter IJzerwake vzw
28 augustus 2016

 

Affiche IJzerwake 2017